Historia
Od dwóch lat, poprzedzających premierę Cinquecento, widywane były na trasach Podbeskidzia dziwnie poobklejane taśmą maskującą pojazdy. Miał to być następca poważnie wysłużonego ,,malucha", któremu nie pomagały już przeprowadzane od czasu do czasu modernizacje. Ale, tak prawdę mówiąc, wówczas mało kto wierzył, iż to właśnie w Fabryce Samochodów Małolitrażowych Włosi będą chcieli produkować swoje najmłodsze, najmniejsze i zarazem najnowocześniejsze dziecko.
Polski następca popularnego malucha produkowany był w zmodernizowanej fabryce w Bielsku-Białej od grudnia 1991 roku. Nazwa „pięćsetka" miała nawiązywać do historycznego modelu sprzed 68 lat - Fiata 500 Topolino („myszka"). W maju 1992 roku podpisano umowę pomiędzy FIAT AUTO a Skarbem Państwa. FSM została przekształcona w trzy spółki joint venture, w których Włosi objęli 90 % udziałów. 15 września 1993 roku formalną działalność rozpoczęły trzy firmy - produkująca samochody FIAT AUTO POLAND, MAGNETI MARELLI POLAND wytwarzająca m.in. zestawy wskaźników i elementy oświetlenia oraz TEKSID POLAND specjalizująca się w odlewach dla przemysłu motoryzacyjnego. Materialna rzeczywistość wielu polskich obywateli, okazała się jednak gorsza niż to sobie niegdyś wyobrażano. Po prostu staroświecki Maluch okazał się łatwiejszy do nabycia ze względu na swą cenę i dlatego jeszcze długo dominował na rynku.
Produkcję tego auta rozpoczęto w czerwcu 1991 r. Mały, bo mierzący 3227 mm, dwu bryłowy, trzydrzwiowy, z przednim napędem, pięcioosobowy, zwinny, lecz trochę kanciasty samochodzik bez problemu radzi sobie w miejskim ruchu. Mimo niewielkich rozmiarów, zaskakuje kierowcę całkiem przestronnym wnętrzem z przodu i dobrą widocznością (zasługa ściętego tyłu i krótkiej maski).
W grudniu 1993 r przeprowadzono tzw. makijaż, zmieniając wystrój wnętrza autka i tym samym powstała wersja Maquillage (od "makijażu"). Można ją poznać po nowych wskaźnikach. Dla amatorów szybkiej jazdy Fiat w 1994 roku wyprodukował model Sporting, w której znalazł się 54-konny silnik o pojemności 1108 cm3, z jednopunktowym wtryskiem benzyny sterowanym elektronicznie, katalizatorem spalin, zmniejszonym prześwitem o 20 mm, ogumieniem 165/55 R13 + alufelg, zderzakami i lusterkami w kolorze nadwozia. Ten model szybko podbił serca zwłaszcza młodych kierowców. Wnętrze wzmocniono, siedzenia, kierownicę i lewarek zmiany biegów obciągnięto skórą, czarne pasy bezpieczeństwa zastąpiono czerwonymi i dodano obrotomierz.
W lutym 1995 r produkcja Cinquecento przekroczyła 500 000 sztuk. Od 1 lipca 1995 r zaczęto wycofywać z produkcji modele bez katalizatora, ze względu na obowiązujące przepisy, zaczęto także dodawać katalizatory do wersji 704 ED. Później (połowa 1995 r) w ofercie pojawił się model SX - między innymi ze wzbogaconą konsolą środkową, zderzakami w kolorze nadwozia i listwami po bokach. W październiku 1995 r przeorganizowano wnętrze, miedzy innymi usunięto tylną kanapę i półkę, wprowadzono przegrodę oddzielającą przedział bagażowy od pasażerów oraz pręty zabezpieczające tylne boczne okna i tym samym powstała wersja Van. Montowano w niej silniki 704 cm3 i 899 cm3. W 1996 zaczęto dodawać poduszkę powietrzną kierowcy i pirotechniczne napinacze pasów jako wyposażenie dodatkowe dla modeli z silnikami 900 i 1100 Sporting, a w modelu Soleil odsuwany dach. W maju tego samego roku wprowadzono do sprzedaży wersję Young, mocno zubożoną (czyt. oszczędną) i Soleil 899 ze składanym, elektrycznie otwieranym dachem. Natomiast we wrześniu wersję 899 S zastąpiło Cinquecento Happy. W styczniu 1997 Cinquecento stało się najlepiej sprzedawanym samochodem w Polsce, co zaowocowało tym, że 16 lipca tegoż roku zostało wyprodukowane milionowe Cinquecento. W tym czasie wprowadzono do produkcji wersję Hobby z silnikiem 1.1 W marcu 1998 r. wycofano z produkcji wersje: 900 i 1100, pozostawiając tylko 700 przeznaczona tylko na Polski rynek. Samochód zaprzestano produkować w październiku 1998 na rzecz jego następcy - Seicento (którego oficjalnie zaprezentowano w marcu 1998).
Dzisiaj jednak warto zadać pytanie: czy auto te tuż po uruchomieniu jego produkcji dorównywało nowoczesnością innym konkurentom? Odpowiedź będzie zależała od punktu odniesienia. Prace nad konstrukcją tego pojazdu rozpoczęto na początku lat osiemdziesiątych. Trwały one dosyć długo. To oczywiście zaważyło na nowoczesności konstrukcji. Zresztą programowym zamierzeniem Fiata, było umiejętne połączenie tradycji i nowoczesności. W konstrukcji Cinquecento łatwo można dostrzec próbę łączenia nowoczesności z dawnymi wypróbowanymi rozwiązaniami. Dotyczy to szczególnie jednostek silnikowych. W wersji CC 704 zastosowano silnik, wprawdzie gruntownie zmodernizowany, ale niegdyś stosowany w Fiacie 126 Bis (dla ścisłości dodajmy, że z ogólnej liczby 323 części w silniku Cinquecento, tylko 150 pochodziło z dawnej jednostki napędowej Bisa). Również druga wersja silnika nie należała do najmłodszych. W gruncie rzeczy jest to jednostka napędowa pochodząca w prostej linii od dawnego Fiata 127.Oczywiście, że względu na wymogi nowoczesności, silnik ten również poważnie zmodernizowano.
Między innymi z tych względów, dzisiaj dosyć trudno oceniać poziom nowoczesności samochodu Cinquecento w porównaniu z innymi autami ukazującymi się wówczas na rynku. Praktykę wprowadzania kolejnych modernizacji starszych wyrobów (tu mamy na myśli zwłaszcza silniki) stosuje większość producentów samochodów na świecie. Już tylko na marginesie dodajmy, że zastosowany w Cinquecento Sporting silnik o pojemności 1100 cc wywodził się z bardziej nowoczesnej fiatowskiej rodziny silników o nazwie FIRE.
Główne cechy użytkowe:
+ Zalety:
- Doskonała zwrotność
- Bardzo dobra widoczność
- Stosunkowo dużo swobody na przednich fotelach
- Niezbyt duże zużycie paliwa
- Dobre właściwości jezdne
- Nadwozie dobrze zabezpieczone przed korozją
- Niski koszt eksploatacji
- Funkcjonalne nadwozie
- Wady:
- Niski poziom bezpieczeństwa biernego
- Brak wersji 5-drzwiowej
- Ubogie wyposażenie seryjne
- Bardzo mały bagażnik
- Opornie działająca skrzynia biegów
- W wersji 704 bardzo głośno pracujący silnik oraz słabe osiągi
Typowe Usterki:
- Nierówna praca silnika na biegu jałowym, z powodu usterek w układzie wtryskowym
- Niezbyt pewne mocowanie zagłówków
- Trudności z otwieraniem korka wlewu paliwa
- Utrudniona zmiana biegów
- Zgrzyty przy przełączaniu biegów
- Kłopoty ze zmianą biegów po dłuższej pracy i nagrzaniu przekładni napędowej
- Opornie działające zamki drzwi
- Usterki w instalacji elektrycznej
- Nietrwałe tylne amortyzatory i tuleje w zawieszeniu (silentblocki w wahaczach)
- Niezbyt pewnie działający hamulec ręczny
- Wycieki oleju i płynu chłodzącego
- Nietrwały układ rozrządu (CC 704)Usterki gaźnika (CC 704)
- Wycieki oleju z zaślepki wału korbowego
- Wadliwe działanie hydraulicznych popychaczy zaworów (CC 900)
- Po większym, przebiegu zdarzają się uszkodzenia uszczelki pod głowicą
- Bardziej podatne na uszkodzenia są mniejsze silniki tj. o pojemności 700 i 900
- Zerwanie linki gazu
- Uszkodzenia paska zębatego
- Defekty silnika wentylatora
- Uszkodzenia przewodu łączącego minus akumulatora z "masą"
- Niezbyt trwały układ wydechowy
- Usterki w instalacji elektrycznej